Herkesin gerçekten elinde olmadan, istemeden içinden geçtiği tüneller var. O tünellerden geçtikten sonra belki, ilk gün ışığını gördüğümüzde mutlu oluyoruz. O ışık bizi yeniden şarj edebiliyor. Ama karanlığı tanımış oluyoruz.
Bugün resmine dokundum ben öptüm yine, yine
Zaman ağır ol henüz erken, demek için güle güle
Sesini özledim özledim çok, haberim yok dururmuş dünya niye
Seninle birlikte kaybolanları arıyorum başka şeylerde
Aşk şarkısı değil bu, geldi içimden
Gülümse bir kez benim için eğer duyuyorsan
Nehrim ol gel ak yine
Kelebek ol gel uç yine
Çiçeğim ol gel aç yine
Rüzgar ol...
hayata tutunmamı saglayan parçalardan biriydi, parçanın çıktıgı zaman çok kötü zamanlar geçiriyordum ve sanki bir melek bu parçayı bana armağan etmişti.. aslında biliyordum onun melek oldugunu, bana yardım için geldiğini daha sonra ögrenecektim o melegin herkesin yardımına kostugunu, herkesin elinden tuttugunu ve asla bırakmadıgını.. içime huzur doluyor bu parçayı her dinleyişimde, melodisini kalbimin en derinlerinde hissediyorum
